To książka szczególna: można ją czytać w nieskończoność, odkrywając
coraz to inne konteksty, układając za każdym razem nowe warianty
zakończenia poszczególnych wątków, zmieniając kolejność rozdziałów i
stron. Gra w klasy, najsłynniejsza pozycja w dorobku Cortazara, to
"zabawka dla dzieci starszych"; autor daje klocki, a sam staje z boku i
patrzy, co też Czytelnik z nich ułoży, zmuszając go tym samym do
współdziałania.
Gra w klasy ukazała się w Polsce w roku 1968, stając się niemal z
miejsca i na długie lata biblią ówczesnej młodzieży. Czy dzisiejszy
czytelnik będzie jeszcze umiał mówić po "gliglińsku"? Czy wzruszy się
do łez, czytając list Magi do Rocamadoura? Żeby się o tym przekonać,
trzeba sięgnąć po tę książkę. |